Christian van Hedel en Toon van Esch op zalmforellen jacht met keiharde wind!

Op 26 november gingen we forelvissen bij ’t Mun in Appeltern met windkracht 6 a 7. Dat was een hele opgave kan ik je wel zeggen. Maar het was een interessante opgave. Gelijk bij onze aankomst werden wij al gelijk uitgedaagd voor een weddenschap, ik en mijn vismaatje Toon en mijn broer tegen twee camouflage boys. Wie de meeste vis ving won honderd euro…Nah daar zijn we natuurlijk niet op ingegaan, wij vissen nog altijd voor ons plezier en niets meer en niets minder.

We gingen deze middag vissen in de zalmvijver.
We kozen voor de inwaaihoek, dat was deze dag ook niet zo moeilijk te vinden met deze windsnelheden. Jee, wat waaide het hard. Hengelrekje, goed achter een schuilhokje uit de wind geplaatst, zodat deze in ieder geval niet om zou waaien. Voordat ik in kon gooien waaide er al koelboxdeksel voorbij. Dat beloofde veel goeds.

Deze keer had ik drie verschillende hengels met montages bij. Ik begon met een dobber met een 2 gram loodje eronder op de Shimano Alivio super sensitive van 2.7meter hengel. De dobber zo uitgelood dat het loodje net de bodem raakte, want met deze temperaturen is de verwachting dat de vissen diep in het water liggen.

Ik keek naar het water, het zag er vrij troebel en donker uit, het was ook erg bewolkt. Omdat ik het aas zoveel mogelijk op wil laten vallen, koos ik voor de lichte kleuren foreldeeg van Dynamite Trout Baits. Wit met een beetje bruin voor extra contrast. Het vormpje werd een ‘ducky’, omdat dit vormpje al snel roteert bij heel langzaam binnen draaien. De eerste worp was om te kijken hoever en hoe je met deze wind in moet gooien. Zo dat viel wel tegen, verder dan 10 meter kwam het niet en je moest heel snel nadat je in had geworpen de lijn strak draaien, anders kwam de wind eronder en hing het in de boom. Dat gebeurde overigens ook met regelmaat bij iedereen trouwens die aan de zijkant viste. Je wilt immers de kant van de inwaaihoek afvissen. Tegen de kant aan inwerpen was vandaag geen optie, want dan zat je letterlijk in een ander vijver te vissen door de wind. Dus een stuk van de kant af inwerpen….zo’n 10 meter en daarna til je de hengel iets op zodat de wind onder je lijn komt en zo laat je de dobber naar de oever driften. Dat was ook niet zo gemakkelijk, want soms ging dat net even iets te snel. Maar goed bij de tweede worp verdween de dobber na enkele meter te hebben binnen gedraaid heel langzaam onder water. Ik dacht eerst dat het de bodem was en wachtte even met draaien, dobber kwam weer boven, en bleef daar mooi staan. Bodem dus. Weer binnen draaien, en weer hetzelfde, dobber heel langzaam onder water. Weer wachtte ik even en de dobber kwam weer boven. Nu wachtte ik even iets langer en de dobber verdween weer langzaam onder water, nu zonder dat ik binnen draaide. Op gevoel vissen kon je haast niet, omdat de lijn in een bocht op het water ligt en door de ruwe golven zag je de lijn ook niet. Langzaam probeerde ik de lijn strakker te draaien en gelukkig zag ik de top van de hengel tegen de wind in gaan buigen. Spanning opbouwen en op de juiste moment: Slaan! Ja de eerste zalmforel was een feit geworden. Hierna volgde nog enkele andere zalmforellen op de Shimano Alivio.

Het inwerpen met twee gram lood was door de harde wind niet zo’n succes. Er stond toch een behoorlijke spanning op de lijn en dat betekend dat de de vis ook deze weerstand voelt bij een aanbeet.

Tijd om te veranderen van montage en techniek. Ik koos ondanks de harde wind voor een soepele hengel, de Shimano Catana Shaking Trout II met een 4 gram werpgewicht van glas. Ook hiermee kon je met zulk wind niet goed werpen, maar kwam wel een stuk verder. Ik viste nu met twee wasmotlarven op de haak in de inmiddels beroemde L-vorm. Ook nu kon je door de wind niet elke aanbeet voelen. Ik draaide het aas binnen en net dat er nog maar 20 cm tussen de hengeltop en het glaslood zat wilde ik het uit het water optillen, maar ik voelde ineens een kleine tik. Hengeltop werd ook iets omlaag getrokken, net iets verder dan alleen van het werp gewicht. Vlug liet ik het weer zakken, met de hengeltop in het water omdat ik geen tijd had om lijn te geven. Ik wachtte even en tilde het weer op, en weer ging de top iets naar beneden. Dit herhaalde zich een keer of 5. Door de soepele hengel voelt de vis geen of dusdanig weinig weerstand dat de vis hiervan niet afschrikt. Ineens boog de Shaking Trout helemaal door, zoals we dat graag zien. Een mooie zalmforel hing weer. Met de Shimano Alivo (of een ander stuggere hengel) was dit zo niet echt niet gelukt.

Omdat ik ook verder wilde werpen koos ik voor de montage met een 8 gram bombetta van Tubertini met een loopdiepte van 1 tot 2 meter, met een onderlijn van 2 meter fluorcarbon. De Hengel hiervoor was een Shimano Speedmaster CX van 3.9 meter met een werpgewicht van 3-8 gram. Omdat de top volledig massief is en de hengel van HPC (High Pressure Carbon) gemaakt is, kan je ook de kleinste aanbeten voelen. Het enige nadeel met een lange hengel is dat het heel veel wind vangt, dus is het de zaak om de hengel zo laag mogelijk houden. Ik gooide met gemak tegen de wind in naar de overkant, draaide het aas een halve meter langs de kant af binnen. De hengel stilhouden lukte niet, maar toch voelde ik tussen alle windbewegingen door dat een zalmforel aan het bijten was. Ik had nu witte Dynamite Trout Baits in een vorm van een wokkel als aas. Ik wachtte even, draaide weer zachtjes binnen en zag dat de hengeltop tegen de wind in begon te buigen, en daarna liet de zalmforel weer los, ik draaide weer langzaam het aas binnen en weer de hengeltop krom. Slaan! Wederom wist ik verschillende aanbeten te verzilveren. De zalmforellen speelde de hele middag met het aas, en als je lang genoeg wachtte en dan heel langzaam de druk opbouwt en op juiste moment weet aan te slaan, lukte het om de zalmforellen te haken. Door heel veel te oefenen krijg je hier steeds meer gevoel voor. De ene keer lukt het beter dan de andere, maar deze dag had ik geen enkele keer misgeslagen.

We gingen na 4 uur gevist te hebben met een prop volle koelbox weer naar huis.
Al met al was het weer een hele gezellige en leuke middag geweest. En alweer een ervaring rijker om te vissen met zulk harde wind. Als je elke nadeel in je voordeel gebruikt….

Christian van Hedel

© Tekst / Fotografie: Christian van Hedel van de Shimano Trout Team / Redactie deforelvisser.com