Op de camping hing een beetje bijzondere stemming. Men zegt weleens er staat iets te gebeuren of dit is de stilte voor een storm. Heel in de verte zat wel een geweldige zwarte lucht doch die kwam niet dichterbij. Dhr. H. wist het niet. Eigenlijk wilde hij nog graag even gaan vissen na het avondeten. Maar die bui, die rare dreigende lucht. Volgens inheemsen was het ideaal te gaan vissen op Zander (snoekbaars) en grote Seeforellen. Die kwamen zo tegen de avond naar het riet omdat daar ook de kleine visjes zaten die het voorzien hadden op de muggen en de vliegjes. Dus samen met een paar Belgische vrienden ging H. toch vissen. De bui was op het eerste gezicht niet actiever geworden. Wel hoorde je in de verte enig gerommel. Binnen korte tijd werden enkele mooie baarzen en forellen gevangen.

Een mevr. Van de camping had al de hele dag problemen met haar puberale zoon. Zij vroeg of junior mee mocht vissen. Dan kon hij ook nog wat leren. Welnu dat deed hij. De ene vis na de ander. Z’n moeder kreeg er ook plezier in en haalde wat wijn op. Maar ja, die was zo leeg. Dus nog maar eens gehaald. De stemming steeg, maar oh wee de luchtdruk daalde met een supersnelheid. Toch leek het dat hij langs zou trekken.

Plotseling gingen de waarschuwingslichten van de camping aan. Iedereen was in rep en roer. Paniek, storm en hagel overgaand in zware regen. De wijn had bij de vissers het werk al gedaan. Zij togen al zingend naar de caravan.

Junior echter bleef zitten. Hij ving zo lekker…. Ook tijdens de bui. Zijn moeder maakte zich toch wat zorgen, doch junior bleef vissen. Zittend onder een klein parapluutje van OLA ijs vermaakte hij zich best. Dat halve voortenten hem om de oren vlogen deed hem niets. Moeders ging maar bij de vissers zitten en dronk voor de verandering ook nog maar en glaasje wijn mee.

De bui trok inmiddels over. De schade bij de vissers viel ontzettend mee. Aan de andere kant van de camping was het veel erger geweest. Daar waren inderdaad stukken ijs ter grootte van ping pong ballen naar beneden gekomen. Waarschijnlijk door de wijn dat de narigheid van de bui wat gelaten werd opgepakt.

Met de moeder van junior zijn tot op vandaag nog goede contacten.

© Joop P.L.van Kasteren/ Redactie deforelvisser.com