Eindelijk was het zover. Het had lang geduurd…. Eerlijk gezegd veel te lang voordat mijn zwager instemde met een dagje forelvissen. Het kwam goed uit want de vrouwen wilden een dagje naar de sauna. We kozen voor de Berenkuil want dat was lekker dicht in de buurt.

In het ochtend deel vissen was er niet bij. De vrouwen hadden nog zo veel te bepraten dat zij pas tegen tienen naar de sauna in Putten gingen. Wij ook op weg. Al pratende in de auto bleek dat de hengel van m’n zwager wel heel erg lang op non-actief was geweest. Dus snel wat nieuwe spulletjes in Nijkerk gekocht en op naar de Berenkuil. De mevrouw achter de bar komt uit de regio en kwam daardoor al heel snel aan de praat met m’n zwager. Je kent het wel…..Woent die en die nog steeds daor.. en is die z’n zuster gescheien of nie ? Ga zo maar door. Het werd inmiddels lunchtijd. Zwager had wel trek ergens in. Ik zal op hete kolen en wilde gaan vissen. Zo kwam het dat ik mijn hengel al klaar had en zwager na de versnaperingen nog moest beginnen. Omdat het ietsje regende ging hij onder de achterklep van de auto zitten. Pardoes met z’n kont op mijn goede vliegenhengel. Ja….je raadt het al. Mijn vliegenhengel kapot. Hij kon inmiddels gaan vissen en ik moest een reservehengel optuigen.

Het kan eenvoudig niet waar zijn maar binnen een uurtje had hij al vier visjes. Natuurlijk diep gehaakt dus moest deze jongen ook nog haken knopen. Net nadat ik mijn eerste visje ving riep hij al “we hebben er zat”. Ik ga naar binnen. De daad bij het woord voegende was hij verdwenen. Daar stond ik dan met vijf forellen die hij graag wilde hebben om te eten. Ik naar binnen en hem gezegd dat hij zijn vis eerst moest schoonmaken. Met frisse tegenzin ging hij aan de slag. Na één visje had hij het al gezien. De rest zou die thuis wel doen. Ik stond erbij en gaf wat aanwijzingen. Als je echter niet over een goed mes beschikt is forel schoonmaken een lastig klusje. Dan nog de vraag hoe schoon werden ze. Later hoorden we van schoonzusje dat de vis heerlijk had gesmaakt. Maar dat schoonmaken….dat was wat.

Inmiddels zijn we weer twee jaar verder. Diverse keren vroeg ik zwager of we nog eens op de forel moesten gaan vissen. Aan de ontwijkende antwoorden kon ik merken dat er niet zoveel animo was. Het restaurant bezocht hij nog wel een aantal keer. Zijn hengel??…… Die bleef thuis !

© Joop P.L.van Kasteren/ Redactie deforelvisser.com