Vervolg van het vangstverslag forelvissen in een “gewone” visvijver in Veghel.

<< Lees hier deel 1

Even later voelde ik een paar hele lichte tikjes op de hengel en wachtte, gaf ook direct lijn, maar het bleef stil. Mijn ervaring in het forelvissen zei dat ik gewoon geduldig moet wachten. Na een 30 seconden, voelde ik weer een paar tikjes. Keek naar de lijn en zag deze heel langzaam naar rechts gaan. De lijn begon slapper te hangen omdat de vis mijn kant opzwom en ik draaide de lijn strakker, keek nar de top en deze begon verder te buigen. Ik sloeg en direct aan en hoorde ik de slip van de molen gieren. Zo dit moest wel een dikke zalmforel zijn! De hengel stond helemaal krom, de vis nam enkele sprints en nam daarbij ook enkele tientallen meters lijn. Tjee, wat een mooie sport is dit met zulk licht materiaal. Deze vissen waren behoorlijk sterk, maar met een goed afgestelde slip en een beetje geduld en door beheerst te drillen van de vis totdat deze moe begint te worden, moet het toch wel lukken om de zalmforel te scheppen. Het is alleen goed opletten dat de vis niet in de takken van de beschoeiing komt, want dan ben je hem kwijt. Na een minuut of 10 had ik een hele mooie dikke zalm op het gras liggen. Dit is zo cool om mee te maken, echt super! Hierna ving ik nog enkele regenboogjes.

De zon stond nu lekker te schijnen het was heerlijk weer geworden, en dat verplichtte me ook gelijk om mijn vangsten toch maar in de koelbox te gaan leggen. Mijn vangst in mijn schepnet gedaan en de wandeltocht terug naar de eerste stek kon beginnen. Aangekomen bij Daniël vroeg ik hoeveel hij al gevangen had. Twee zei hij. Kijk eens hier zei ik en liet mijn vangst zien…wow zei hij, hoe kom je daaraan? Tja zei ik, je moet de vis toch echt gaan opzoeken als deze niet naar je toe komt, wil je meer succes hebben bij het forel vissen. Ook Daniel was hiervan overtuigd en besloot om mee te gaan naar de andere zijde van de visvijver. We pakten al onze spullen en gingen naar de overkant. Even wat gegeten en gedronken te hebben kon het feest weer beginnen.

Aangezien de school vissen nu in een kom van de vijver zat en de afstand tot de school nu niet zo groot was, besloot ik van hengel te wisselen. Ik pakte nu mijn Shimano Catana Shaking Trout, met een glasloodje van 2.5gram en een 80cm fluorcarbon onderlijn van 0.14mm dik. Hoofdlijn was van 0.16mm nylon. De Catana is toch wel een hele speciale hengel en o zo fijn als je er ervaring mee hebt. Ik gooide in en wachtte een 5 seconden zodat het super slim (super dun) glasloodje van 2.5gram een diepte heeft bereikt van ongeveer 1 tot 1.5 meter. Draaide dan langzaam de lijn binnen en kijk daarbij goed naar de top van de hengel. Wijsvinger op de blank om de minst geringste tikje te kunnen voelen. Al vlug voelde ik een tikje, kijk naar de top en zie dat een forel aan het bijten is. richt de hengel naar de aanbeet om wat vrije lijn te geven. De lijn wordt dan weer langzaam strak getrokken door de forel. Een paar minuscule tikjes, een drie of vier kleine tikje volgden. Met de Shaking Trout houdt je bij een aanbeet een beetje spanning op de lijn, zodat de hengeltop ietsjes doorbuigt. De forel voelt bijna geen weerstand door de soepele hengel en de rekbare nylon. Even later bijt de forel door en dan zie je de top van de hengel veel verder doorbuigen, dit gaat vrij geleidelijk. Als de Hengel al aardig is doorgebogen trek je deze naar achteren, ook dit doe je met een vloeiende beweging. Wat er dan gebeurd is dat de forel zich zelf haakt. Aanslaan is niet nodig, sterker nog, als je dit doet, sla je vaak mis. Als je hierin meer ervaring krijgt, heb je nog maar weinig missers.

De ene naar de andere forel en zalmforel weten mijn koelbox te vinden. Het enige wat me nu nog rest is om de school forellen te blijven volgen. De vissen waren in de loop van de dag wel voorzichtiger geworden en lagen nu ook dieper in het water. De wind draaide, de zon stond nu op de gehele vijver en de school forellen trok weg. We volgden de wind en zo klaarblijkelijk ook de school forellen. De school forellen bevond zich nu wel steeds in de inwaaihoek, soms was het even zoeken, maar uiteindelijk vonden we ze toch. Regelmatig kwamen er groepjes mensen kijken hoe en waarmee we zoveel forellen vingen. Vissen met alleen een glasloodje als werpgewicht kenden ze nog niet allemaal. Vissen met forellendeeg wel, maar de vormen dan weer niet. De hengel Catana Shaking Trout ook niet, maar ze vonden het alleen een uniek stuk vistuig, daar waren ze het wel over eens.

Geduldig legde ik de techniek en materiaal uit en hiermee maakte ik een aantal personen zo enthousiast, zodat zij de dag later ook gingen forelvissen. Enkele personen stapte in hun auto reden direct naar de hengelsportzaak om het een en ander forelvismateriaal te kopen. Ik leerde de visser die met ons mee liep om op de school forellen jaagde, om zo licht mogelijk te vissen. Tot nu toe gebruikte hij deze dag alleen een drijvende bombetta van 12 gram. Hij had last van veel missers. Toen hij zag dat ik heel weinig missers had wilde hij meer weten over de door mij gebruikte techniek. Ik liet hem mijn forelhengel voelen en legde hem alles uit. Ik gaf hem een super slim glasloodje van 5 gram (hij viste met een federhengel) en een stoppertje. Het was voor hem wel even wennen om met zulk licht werpgewicht te gooien. Zelfs het aanslaan lukte de eerste paar keer niet, maar de aanbeten voelde hij wel stukken beter en waren nog meer geworden. Ik keek even hoe hij ermee viste. Hij voelde na het inwerpen een paar tikken en wachtte. Helaas zei hij, de forel heeft weer los gelaten en wilde de lijn weer binnen gaan halen. Wacht even zei ik, de forel is er nog wel hoor, en anders is er nog wel een ander forel in de buurt, je vist immers meestal midden in een school forellen als je een aanbeet heb. Dus nog geven geduld hebben en gewoon rustig wachten. Het super slim glasloodje van 5 gram heeft in het water een zinkgewicht van ongeveer 2 gram en je aas dwarrelt hierdoor op een natuurlijke manier langzaam omlaag, je voelt zowel weer meer tikken. Ja hoor een 20 seconden later voelde hij weer enkele tikken, zette zijn spoel open en wachtte weer. Ik vroeg hem om een heel klein beetje de lijn strakker te draaien en even later, na een paar fermere tikken trek je hengel maar naar achteren….hangen die vis! Steeds meer kreeg hij vertrouwen in dit systeem en je zag het ook gelijk aan de oplopende vangst van hem.

Deze dag hebben wij ook zij aan zij gevist samen met Daniël maakten we jacht op de school forellen. We hadden met zijn drieën dikke pret en al vlug zat mijn koelbox overvol. Tijd om ook een tweede koelbox te gaan vullen. Daniel ving ondertussen ook steeds meer forellen. Tegen het einde van deze vissessie, werd de vangst op een foto vastgelegd. Tijdens het vissen hebben we nog ruim tien forellen weggegeven aan passanten, deze staan uiteraard niet op deze foto. Al met al was het zeker een geslaagde dag, met mooi weer en een super vangst.

Vissen in een “normale” visvijver vraagt wel om enige aanpassing van materiaal en techniek, maar is zeker de moeite waard om het een keer uit te proberen. De Shimano Catana Shaking Trout heeft deze dag veel te verduren gehad, maar ik kan op dit moment geen fijnere hengel bedenken. De Catana heeft zich zeker bewezen doordat ik hiermee deze dag de meeste forel wist te vangen. Ook Daniël is inmiddels toe aan de Shaking Trout en gaat deze hengel spoedig aanschaffen, zo vertelde hij me later tijdens de nabespreking van deze top dag.

Christian van Hedel

Hier vindt je meer info over de ducky-techniek >>
<< Lees hier deel 1

© Tekst / Fotografie: Christian van Hedel / Chantal Hermkens / Redactie deforelvisser.com