Het is donderdagochtend en we hadden afgesproken om bij Tom’s Creek Fishing Adventure te gaan forellen. Om 09:30 uur afgesproken en daar trof ik nog even Tom zelf. Even praatje gemaakt en dan naar de vijver met Reint Hille, onze man van de waterbeheercommissie.

En als we net aan het uitladen zijn komt ook Dries Voogt van de wedstrijdcommissie de parkeerplaats oprijden. Met zijn drieën lopen we naar de vijvers. Dries gaat op de karpervijver zijn geluk beproeven en Reint haalt mij over om eens een hengeltje in de avonturenvijver uit te gooien. Tja en daar sta je dan met een forellenstokje. Gaat mooi niet lukken. Maar ik heb wel een klein telescoophengeltje die ik ooit eens op een bootsale in Engeland voor één pond had gekocht. De dobbers die ik bij me had voldeden niet en in het winkeltje moet dan maar een geschikte dobber worden uitgezocht. Reint maakte intussen een onderlijntje met hair en weldra kon ik de eerste vis gewoon verspelen. Ja zeker, te gretig en misschien te vroeg aangetikt, want de vis won en kon ontsnappen. Gauw een nieuw stuk aas op de hair en een stoppertje en hup maar weer proberen. Reint zaten ze te pesten, dat was wel duidelijk. Dobbertje omhoog, dobbertje omlaag en dat herhaalde zich het eerste half uur. Maar ja bij mij liep dat anders. Als je voor het eerst iets doet, dan bestaat er zo iets als beginners geluk.

En kennelijk had ik dat ook want ik sloeg het eerste monster aan de haak. Een gevecht volgde en het duurde minstens 5 minuten voor we konden zien wat het was. Reint had zijn schepnet gepakt en ineens zagen we een zilvergrijze schim door het water schieten. “Steur!” riep hij. En jawel het was een steur, wat een gebonk zeg. Ik merkte dat de steur dan weer links en dan weer rechts probeerde te ontkomen. Nadat ik dat wilde schuurpapier had onthaakt mocht hij met mij op de foto. Of de vis daar enige interesse in had meen ik te mogen betwijfelen, want nadat ik hem de vrijheid had gegeven stoof hij meteen richting midden van de vijver. Kennelijk wilde hij zo ver als mogelijk was uit mijn beurt blijven.

Bij Reint ging het pesten gewoon door en Dries werd ook al niet getrakteerd op een grote dikbuik. Dus moest ik het maar weer doen. En jawel na een half uur dobbertje naar beneden en dobbertje naar boven, verdween hij plotseling onder water. Met een sierlijke zweepslag beweging, haakte ik wat later een meerval bleek te zijn. En dat was een heel ander verhaal. Voelde aan als een gladde paling. Intens glibberig en net zo beweeglijk. Met de rust van een schildpad zwom hij zonder om te kijken weg van mij.

Intussen had Dries wat splintertjes gevangen, jong karperbroed van zo’n 15 tot 20 cm. Maar niet de krachtsexplosie waar hij voor kwam. En Reint, hij ploeterde voort. Ik ben maar koffie gaan halen want ik vond het toch wel gênant. Hij had het hoog op met zijn avonturenvijver en dan haal je iemand over die er nog nooit in gevist heeft en die vangt ze wel. Ik denk dat iedereen dat wel herkent uit vroegere tijden. Toen de eerste werphengels uitkwamen zat je met je mooie dure uitrusting aan de waterkant en dan kwam er zo’n snotjong die verlekkert naar je materiaal keek maar zelf een tweetal meters verder ging zitten vissen met een gewoon goedkoop bamboehengeltje. Hij ving de een na de ander en jij kon je nieuwe hengeltje opruimen en onverrichter zaken huiswaarts keren. Na een poosje weer aan dobber turen te hebben gedaan riep Reint ineens ”ja ik heb er een”. Wat voor een?? “Ja één, maar wat weet ik nog niet. Ik denk een steur”.

En net als ik naar het schepnet wil lopen zie ik in mijn ooghoek dat ook mijn dobber weer de kuierlatten neemt. “Ja ik heb er ook weer een en zo te voelen moet ik mijn waterskies gaan onderbinden”. Met een kracht van enkele olifanten scheurt “het” naar de overkant van de ronde vijver. Dan valt het even stil en razendsnel draai ik mijn lijn in tot ik een flinke bonk voel en “het” de slip van mijn molen aan het werk zet. Een spiegelkarper blijkt “het” te zijn. En na een flink gevecht kunnen we de haak verwijderen. Hoe anders gaat deze te water. Rustig en sierlijk met zijn staart zwaaiend verdwijnt hij de vijver in.

Vlak voor het eind van de sessie vang ik een nog grotere spiegel. En als ook dat gevecht is gestreden en de karper met de zelfde sierlijke bewegingen uit zicht verdwijnt komt Ron ons vertellen dat de tijd echt om is. Zeer tevreden ruim ik mijn spulletjes op en halen we nog een afzakkertje.

Reint goeie keus jongen, gaan we vaker doen.
Tom, je hebt het fantastisch voor elkaar. Een eldorado voor de hengelfanaat.

Nog niet geweest? Ik kan het jullie aanraden. Het was een echt adventure.


Ger Gilissen

Tot ziens bij:

Toms Creek Fishing Adventure
( Voorheen: Forellenvisvijvers De Huif )
Uilenweg 2
8245 AB Lelystad kaart >>
Tel.: 06-57391850
Internet: www.tomscreek.nl
Email: info@tomscreek.nl

© Tekst / Fotografie: Ger Gilissen / Chantal Hermkens / Redactie deforelvisser.com

Vindt je dit een leuk artikel en ben je ook van plan om Toms Creek Fishing Adventure te gaan bezoeken?
Klik dan op de ‘vind ik leuk’ knop hieronder en laat een reactie achter in onderstaand reactieveld
of deel het met je vrienden via de ‘f’ knop hieronder.

Pin It on Pinterest

Deel dit

Deel dit bericht met je vrienden