Gewoon doen zegt dhr de Hond in een reclame voor een energiebedrijf. Ik weet zeker dat het ook slaat op de forelvisserij. Voor de belangstellende visser heb ik bij een aantal vaste bezoekers van de Berenkuil in Putten mijn oor eens te luisteren gelegd. Op de vraag hoe kwam je ertoe en wat bindt je kreeg ik totaal uiteenlopende antwoorden. Die varieerden van liefhebberij tot aan het belang in de buit. Daartussen lag een breed scala van redenen. En voorbeeld daarvan heb ik eruit gelicht. Het dagje gewoon “wat anders” met de personeeslvereniging.

Daar zijn ze dan. De mannen van de bus. Wat vroeger begon als een uitje is in de loop van de jaren uitgegroeid tot een ware liefhebberij. Twee keer per jaar doen ze het nu. Een hele dag. Weer of geen weer. Soms is het echt koud en nat. Toch er wordt gelachen, ze kennen competitie onder elkaar. Ze vangen vis – de ene keer veel en de andere keer weinig- en omdat er ook een gezellig restaurant is bij die Berenkuil zijn de argumenten van het uitje ook nog steeds aanwezig. Erg leuk zo met elkaar. Helaas zijn het inmiddels iets minder vissers geworden. De tijd trekt ook bij die groep zijn sporen. Bovendien, het moet ook nog betaalbaar blijven. Het salaris of het pensioen van de buschauffeur is snel op. De werkgever is wat zuiniger in z’n sponsoring….. Ze laten zich niet ontmoedigen. Soms komt een enkeling van hen tussendoor ook nog eens een keer. Vissen ?? .. Soms wel en soms niet. Wel gewoon even buurten. Even kijken hoe het gaat.

Ik zou zeggen “mannen blijven doen zolang het gaat”. Daar krijg je geen spijt van.

Zie hier het fotoverslag en verhaal van “de mannen van de bus” >>

© Tekst / Fotografie: JPL