Hier deel 1 van 3 leuke vakantieverhalen, geschreven door onze vaste redacteur Joop P.L.van Kasteren.

Anno 1962 na de eindexamens was er – alvorens te gaan werken of een vervolgstudie op te pakken – tijd genoeg lang vakantie te houden. M’n schoolvriend en ik hadden besloten naar Monschau in Duitsland te gaan. Kamperen leek ons hartstikke leuk. We namen ons voor zes weken te gaan . Op het brommertje de omgeving daar eens te doorkruisen.

Midden in de nacht thuis weg en in één rit naar de plaats van bestemming. Alles ging voorspoedig en voor het donker hadden we onze pleisterplaats ingericht. Direct naast een prachtige beek. Mooi helder water en niet te koud om in te baden.

De volgende morgen zagen wij een visser die zei dat hij op forel viste voor een nabij gelegen hotel-restaurant. Wisten wij veel dat het als een delicatesse gold. Wij moesten het doen met een blikje “smac” of van die kleine knakworstjes. Dat vissen trok ons dus wel aan. Natuurlijk geen hengel bij ons. Dus naarstig gezocht naar een mooie rechte twijg van een hazelaar. Stukje snoer (22/100) er aan geknoopt en als dobber een stukje kurk. Dat mooie aas dat die broodvisser had (meelworm) konden wij nergens vinden. Een gewoon wormpje moest ook gaan. In het begin lukte totaal niets. We zagen niets springen of bewegen.

De motivatie nam waarneembaar af. Van verveling gingen we maar wat lopen en begonnen we zo bij een paar grote stenen in de stroming te peuren. Zowaar het eerste visje werd gevangen. Een onooglijk klein forelletje. Maar er kwamen er meer! Na enkele uren vol visplezier zaten er toch 20 forellen van 15 tot 20 cm in de plastic zak.

Geen verstand hebbende van visbakken gingen we aan de slag. Hulp was er genoeg. Om ons heen stonden campinggasten genoeg die tips gaven en olie om te bakken.
Vanzelfsprekend namen ze ook enkele van onze vissen mee.

De hele camping stonk naar het visbakken. Niet iedereen was er blij mee. Het overgrote deel van de hoek van de kampeerplaats waar wij stonden was aan het bakken en aan het eten. In elk geval hadden we bijna allemaal een vakantie gevoel. Daar ging het toch om.
De volgende dag dachten we het kunstje nog een keer te flikken. Er waren zelfs mensen die al wormen voor ons hadden gezocht. Die vlieger ging echter niet op. In de vroege ochtend had de pachter de beruchte bordjes laten plaatsen. We zijn nog gaan vragen of we een vergunning konden krijgen. Die kregen we ook. Alleen de gevangen vis moest worden afgegeven. Niet elke dag was er vis nodig. Logisch dat we naar een andere plaats zochten. Want dat forelvissen had toch wel iets.

Volgende week vrijdag kunt u deel 2 van deze leuke vakantie-ervaring lezen …

© Joop P.L.van Kasteren/ Redactie deforelvisser.com