Christian van Hedel & Toon van Esch zijn Kampioen Koppelwedstrijd 2013 geworden bij forellenvisvijvers de Berenkuil in Putten. Van harte proficiat!

Hier volgt een verslag van de dag, geschreven door Christian van Hedel

We hadden vernomen dat er een koppelwedstrijd forelvissen werd gehouden op 23 februari 2013 bij Forellenvisvijvers de Berenkuil te Putten. Toon en ik schreven ons in als viskoppel. Dit leek ons wel een strak plan, want we vissen vaak samen op forel en zijn hierdoor dan goed op elkaar ingespeld als team. In eerste instantie is het natuurlijk hartstikke gezellig zo’n koppel toernooi. Ten tweede zijn de vijvers in putten geweldige forelvisvijvers met mooi helder water. Soms worden koppelwedstrijden gehouden waar je als koppel niet naast elkaar staat, maar bij de Berenkuil sta je wel als koppel naast elkaar en zo kan je elkaar alert houden en tips geven.

Ongeveer een week van te voren werd thuis voorbereidingen getroffen, er werd gezorgd voor voldoende aas en de montages werden samengesteld. Bij de montage opbouw hielden we rekening met de te verwachten weersomstandigheden. De temperaturen zouden rond het vriespunt komen en de wind zou die dag en de dagen ervoor uit het noord oosten komen. Wij besloten daarom om deze dag met een dobber te gaan vissen. Het voordeel van dobbervissen is dat je heel langzaam het aas kan aanbieden, dat leek ons wel nodig met het temperatuur van rond het vriespunt. Een nadeel van het vissen met een dobber is, dat je steeds je dobber moet verschuiven wil je een ander waterlaag afvissen, maar je moet uiteindelijk toch keuzes maken.

Op zaterdag om 12 uur kwamen wij aan in Putten bij de Berenkuil. De meeste koppels hadden zich al ingeschreven en waren druk bezig om hun vistuig gereed te maken. De eigenaar van de Berenkuil, Hendrik Hamstra zat achter een tafeltje om de inschrijvingen op te nemen. Ik zei nog met een lach tegen Hendrik, de dreamteam meldt zich. Hendrik keek achter ons en zei, ik zie niemand….wie bedoel je? Het ijs werd hierdoor al gelijk gebroken en dat beloofde een gezellige dag te worden.

Na het inschrijven pakten wij onze visspullen uit de wagen, tuigden onze hengels op en installeerde
ons op onze eerste visstek. De gure wind blies recht in ons gezicht. De temperatuur lag inderdaad zoals voorspeld was rond het vriespunt en er stond een fikse noord oosten wind, wat de beleving maakte dat het wel min 10 graden Celsius was. Toon droeg handschoenen zonder vingers, ik daar in tegen juist met vingers en daar was ik achteraf gezien wel erg blij mee, ondanks ik bij elke aas verversing de handschoenen uit moest doen. Telkens direct na het verversen van het aas, deed ik de handschoenen snel weer aan, hierdoor verloor ik kostbare tijd, maar als ik dat niet zou doen, dan zou ik al heel snel geen gevoel meer hebben gehad in mijn vingers, en dat zou wel eens heel lastig kunnen zijn.

De wasmotlarven hadden het beter dan wij (voor even), die hielden we met warmtezakjes lekker warm in een thermobakje. Zo blijven de larven lekker hard en kan je ze goed op de haak zetten. Forellen deeg van Dynamite Baits hadden wij natuurlijk ook voor handen, maar we hadden ons al voorgenomen om zoveel mogelijk met de larven te gaan vissen. Als je de wasmotlarven goed op de haak zet in de L vorm, dan maken deze wel zo’n mooie beweging in het water, dat ik bijna niet kan voorstellen dat een forel deze zomaar voorbij laat gaan. Als je de tremarella techniek erbij gaat gebruiken, dan ziet de actie er nog beter uit. Mocht dit niet werken, dan stapten we natuurlijk over op Dynamite deeg. Bruin (troutpellet) met een beetje geel (knoflook) doet vaak wonderen.

De wedstrijd kon beginnen, onze hengels stonden op scherp. De zoemer ging en zwiep, met onze Aspire tremarella hengels van Shimano lanceerden we het aas in de vijver. De eerste paar worpen gebeurde er niets. Maar ineens zag ik mijn dobber in het water verdwijnen. Al snel kwam deze weer boven en bleef dan ineens roerloos in het water liggen. Alleen de wind speelde ermee, dit duurde wel een eeuwigheid zo leek het. Op een gegeven moment kwam de dobber kwam iets het water uit. Heel langzaam begon de dobber tegen de wind in te drijven. Heel langzaam probeerde ik de vislijn strakker te draaien, maar dat viel niet mee met deze wind. De spanning werd letterlijk opgebouwd, opeens voelde ik dat de vis aan het aas begon te trekken en ik sloeg aan. De eerste forel hing, werd geschept, onthaakt en in de koelbox gedaan.

Handschoen uit, wasmotlarven van de haak af halen, nieuwe aas werd erop gezet en de handschoen werd weer aangedaan. De larf lanceerde ik weer de vijver in en begon met de tremarella techniek het aas weer binnen te draaien. Al snel volgde de volgende forel. Toon vroeg nog aan mij; huh, hoe doe je dat nu? Komt goed Toon, goed op je dobber letten, de aanbeten kan je bijna niet voelen, dus het is echt zichtwerk vandaag. En ja hoor, al vlug kon ook Toon een forel binnen halen. Toon kreeg de smaak ook goed te pakken en we vingen elke ronde ook wel vis. De eerste ronde vingen we al gelijk 4 forellen, de tweede ronde 3 forellen en de derde ronde gingen we even als een trein. We zaten in de hoek, het was niet de inwaaihoek en in het begin van de derde ronden vingen we dan ook niets. Net toen ik in mijn ooghoek een kring bij Toon in het water opmerkte, zag ik dat Toon hierop gelijk reageerde. Hij gooide net over de verwachte vis en ving er gelijk één. Hij schepte deze en ik gooide tegelijk daarheen, en ook ik ving er direct één. Toon had zijn haak opnieuw voorzien van aas en net toen ik mijn gevangen forel kon scheppen gooide Toon al in. Dit ging zo even door en binnen enkele minuten wisten wij vijf forellen te vangen uit de school forellen die ons net passeerde.

Dat Toon en ik op elkaar in zijn gespeeld, kwam nu erg ten goede en we maakten er ook dankbaar gebruik van. De vierde ronde konden we maar 1 forel vangen. De zoemer ging weer en de eerste helft van de wedstrijd was een feit geworden.

Tijdens de wedstrijd was ik zo geconcentreerd aan het vissen dat ik niets heb meegekregen wat de andere vissers gevangen hadden. De tel van onze vangst was ik al kwijt na de tweede ronde, laat staan dat we wisten hoeveel we gevangen hadden. Uit nieuwsgierigheid besloten we even snel onze tussenstand te indexeren. Wow, veertien stuks, niet slecht voor zo’n koude dag, maar ja we weten niet wat de andere gevangen hadden. Tijdens de pauze kwamen we er achter dat Toon en ik tot nu toe nog het meest hadden gevangen. Dit betekend dat we kans maken op een podium plaats, mits we dit zo vol zouden houden. Maar alles is nog mogelijk en we waren pas op de helft. Stel dat we nu hadden gevist waar de forellen zich juist deze dag ophielden, dan zouden we na de pauze niet veel meer bij kunnen vangen.

De tweede helft ging van start en ook deze ronden wisten wij weer enkele forellen te vangen. De vijfde ronde had Toon redelijk snel een forel gevangen, even later ging zijn dobber weer onder en Toon sloeg aan en trok de forel binnen, maar net een paar meter voor de kant schoot deze van de haak. Ik draaide mijn aas binnen vlak bij de dobber van Toon en exact tegelijk met het losschieten van de vis van Toon schoot mijn dobber onder. Deze aanbeet kon ik gelukkig wel verzilveren. Dat was even een mooi dreamteam moment. Samen werking! Twee forellen voor de zesde ronde. In de zevende ronde duurde het even voordat we weer een aanbeet kregen.

Toon stapte over op een ander montage. Nu zonder dobber en met loodje als werpgewicht. De forellen leken nu ineens ook dieper te zitten. Nadat Toon gewisseld had van techniek, ving ik gelijk weer een forel, hierna direct weer één. Toon wisselde gelijk weer van zijn montage, want de forellen zaten toch niet zo diep als we dachten. Twee forellen voor ronde zeven dus. Ronde acht en tevens de laatste ronde brak aan. We zeiden nog tegen elkaar, kom op, we moeten ook nu goed gaan vlammen willen we een podium plaats gaan behalen.

We visten nog steeds met onze vertrouwde systeem voor deze dag. Naarmate het later werd werden de vangsten ook duidelijk minder. We moesten deze ronde weer tegen de wind in gaan gooien. Het waaide behoorlijk. De twee grams werpgewicht konden we niet verder lanceren dan de helft van de vijver, precies voldoende dus. Onze overburen hadden de wind mee en dat merkte ik ook vrij snel, want een half meter van mij af in het water lande de haak met het aas van de overbuurman. Ach ja dat kan gebeuren met zulke wind. De volgende worp was niet veel anders. Ik ving toch nog een forel en deze werd in de koelbox opgeborgen. Toon ving er ook één. Daarna gooide ik weer in. De overbuurman, gooide nu over mijn lijn heen, met gevolg een warboel. Na vijf minuten was het zooitje weer uit elkaar en kon ik weer ingooien. Wederom gooide de overbuurman weer over mijn lijn. Weer een warboel, maar nu dusdanig dat ik mijn lijn maar doorbeet. Ik pakte zo sportief mogelijk mijn reserve hengel, dezelfde montage maar nu een gram zwaarder en met een loodje als werpgewicht. Ik schoof de dobber omhoog, zodat ik het aas tegen de bodem aan presenteerde. Dit werd ook gelijk beloond met een mooie harde aanbeet en ik lande onze laatste forel voor deze dag.

Ik ging onze visspullen in de auto opbergen en Toon zorgde ervoor dat onze vangst werd geteld en gewogen. Even later kwam Toon met een vrolijk gezicht terug en zei, Ja Chris, we hebben het voor elkaar. Volgens mij hebben we gewonnen. Even later volgde de prijsuitreiking en inderdaad onze inzet en samenspel werd beloond met het winnen van deze wedstrijd: Kampioen koppelvissen van de Berenkuil 2013 waren we geworden. We kregen een mooie werphengel dat door Shimano werd gesponsord. Onze plek werd netjes opgevolgd door onze teamcaptain Peter Negerman samen met Guido Brauckmann.

Dit was een wedstrijd waar we flink voor moesten vechten en soms was het even afzien wat de kou betrof, maar het was voornamelijk goed georganiseerd en beregezellig. Hierbij wil ik dan ook Hendrik Hamstra van De Berenkuil voor bedanken. Tevens wil ik ook alle mede vissers die hebben meegedaan aan deze leuke wedstrijd bedanken.

Christian van Hedel

Bekijk hier de totale uitslag van het Koppelvissen bij de Berenkuil in Putten:

Bekijk hier alle 87 foto’s van de Koppelwedstrijd gehouden op 23 februari 2013 bij forellenvisvijvers de Berenkuil in Putten:

Forelvis Tips & Trics

Lees hier of het verstandig is om een zonnebril te dragen bij het forelvissen in de winter?
Na het bekijken van de bovenstaande foto’s viel me gelijk iets op nml.:
Het is hartje winter, bewolkt en velen van jullie dragen een zonnebril?
Lees hier alles wat je moet weten over het al dan niet dragen van de zonnebril bij het vissen op forel >>

Tot ziens bij:

Forellenvisvijvers en Restaurant de Berenkuil
Berencamperweg 11
3882 SP Putten kaart >>
Tel.: 033 2452950
Internet: www.berenkuil.com
Email: hendrik@berenkuil.com

© Tekst: Christian van Hedel / Fotografie Chantal Hermkens / Redactie deforelvisser.com